Remain Untold....

എപ്പോഴൊക്കെയോ ....

പ്രണയ ദീപ്തമായ നിന്‍റെ മിഴികള്‍ ഞാനും

വിറയലാര്‍ന്ന എന്‍റെ വിരലുകള്‍ നീയും ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു .

ചില നിമിഷങ്ങള്‍ പങ്കു വെക്കാന്‍ എനിക്ക് നീയും നിനക്കു ഞാനും

മാത്രം മതി എന്ന് 'നമുക്കു' തോന്നിയിരുന്നു .

നീ എന്നോട് മാത്രം സംസാരിച്ചാല്‍ മതി എന്നു പറയാതെ പറഞ്ഞു പിണങ്ങിയ

ദിവസങ്ങള്‍ ഇന്നലെയെന്നപോലെ നമുക്കിടയില്‍ നില്ക്കുന്നു .

എന്തിന് ,

എന്നില്‍ നീയും നിന്നില്‍ ഞാനും പലപ്പോഴും സ്വാര്‍ത്ഥര്‍ ആയിരുന്നു

എന്നതും സത്യമായി അവശേഷിക്കുന്നു

എന്നിട്ടും ..

ഞാന്‍ പറയുമെന്നു നീയും നീ കേള്‍ക്കുമെന്ന് ഞാനും കരുതിയ

ഉള്‍തുടിപ്പുകള്‍ ഇന്നും പറയാതെ അവശേഷിക്കുന്നു ....?!

"A Death in Silence..."

ആ തിരക്കുകള്‍ക്കിടയില്‍ എപ്പോഴായിരുന്നു എന്നോര്‍മയ്യില്ല ,
ചിതറി ഉടയുന്ന പൊട്ടിച്ചിരികള്‍ ആയിരുന്നു നിന്നില്‍ ശ്രദ്ധേയം .
    പ്രവൃത്തിയിലെ ഊര്‍ജം മറ്റുള്ളവരേക്കാള്‍ നിന്നെ              ' ആകര്‍ഷക' ആക്കി.


നീ കടന്നു പോയപ്പോഴെല്ലാം ഒരു പുഞ്ചിരി സമ്മാനിച്ചാല്‍ എന്തെന്ന് ഞാന്‍ ആലോചിച്ചു .
എന്നാല്‍ അല്പാല്പമായി ഉടലെടുത്ത അപകര്‍ഷതാബോധം എന്നെ പിന്‍വലിച്ചു .
ഞാന്‍ പറയാതെയും നീ അറിയാതെയും സമയം കടന്നുപോയി .


ഒടുവില്‍... വിടപറയാന്‍ പോലും പരിചയമില്ലാതെ നാം പിരിയുമ്പോള്‍ ,
ഞാന്‍ അറിയുകയായിരുന്നു , ഒരു ബന്ധം "നിശബ്ദതയില്‍ മരിച്ചുപോയല്ലോ " എന്ന് ....!  

(In memory of a girl to whom I met in a science conference at Bangalore.The girl was so attractive that I couldn't open my lips and I kept mum for all her quistions, shaking my head with a smile just accepting what all she said...and  when she was moving away at the end I  realized that I couldn't keep any relation at least to say a 'bye' to her.If my complexes didn't keep me on backfoot,that would be the the beginning of a relation,might be a beautiful one...!! )